12.05.2013, 19:14
Son yıllarda "yeme bozuklukları" (YB) giderek önem kazanmıştır. 30 yıllık süreç içerisinde anoreksiya nervoza (AN) hastalarının %25`i hayatlarını kaybetmekte, %25`i kronikleşmekte yani düşük
beden ağırlığı devam etmekte ya da bulimiya gelişerek ağırlıkta büyük oynamalar oluşmaktadır.
Yaklaşık %40`ı düzelmekte, geri kalanı hafif belirtilerle yaşamlarını sağlıklı bir biçimde sürdürmektedir.
YBde mizaç, anksiyete ve madde kullanım bozukluğu prevalansı yüksektir.
AN, kilo kaybetmeye yönelik, amaçlı ve istekli davranış biçimleri, kilo kaybý, beden ağırlığı ve yiyecekle
aşırı uğraşı, özel yemek yeme biçimleri, kilo almaktan aşırı korku, beden imajı bozukluğu ve
amenore ile karakterizedir. Hastaların yaklaşık yarısı bütün yiyecek alımını ileri derecede azaltarak kilo kaybeder, bazıları yoğun egzersiz yapar. Hastaların diðer yarısı katı bir diyet uygular, ancak ara sıra kontrolü kaybederek, kusma davranışlarının ardından tıkanırcasına yemek yer. Bazı hastalarise küçük miktarda yemek yedikten sonra kusar.
Bulimiyada benzer koþullarda ve sürede çoðu kişinin yediğinden daha fazla tıkanırcasına yemek yeme eşliğinde yoğun olarak kontrolünü kaybetme duygusu vardır. Tıkanırcasına yeme beden biçimi ve ağırlığı ile aşırı ilgilenen ve tıkanmalar sırasında aldığı kaloriyi kaybetmeye yönelik düzenli
davranışları olan, görece normal ağırlıkta veya kilolu kişilerde görüldüğünde bulimia nervosa olarak değerlendirilir.
kaynak:http://www.cty.com.tr/files/journals/4/59.pdf
beden ağırlığı devam etmekte ya da bulimiya gelişerek ağırlıkta büyük oynamalar oluşmaktadır.
Yaklaşık %40`ı düzelmekte, geri kalanı hafif belirtilerle yaşamlarını sağlıklı bir biçimde sürdürmektedir.
YBde mizaç, anksiyete ve madde kullanım bozukluğu prevalansı yüksektir.
AN, kilo kaybetmeye yönelik, amaçlı ve istekli davranış biçimleri, kilo kaybý, beden ağırlığı ve yiyecekle
aşırı uğraşı, özel yemek yeme biçimleri, kilo almaktan aşırı korku, beden imajı bozukluğu ve
amenore ile karakterizedir. Hastaların yaklaşık yarısı bütün yiyecek alımını ileri derecede azaltarak kilo kaybeder, bazıları yoğun egzersiz yapar. Hastaların diðer yarısı katı bir diyet uygular, ancak ara sıra kontrolü kaybederek, kusma davranışlarının ardından tıkanırcasına yemek yer. Bazı hastalarise küçük miktarda yemek yedikten sonra kusar.
Bulimiyada benzer koþullarda ve sürede çoðu kişinin yediğinden daha fazla tıkanırcasına yemek yeme eşliğinde yoğun olarak kontrolünü kaybetme duygusu vardır. Tıkanırcasına yeme beden biçimi ve ağırlığı ile aşırı ilgilenen ve tıkanmalar sırasında aldığı kaloriyi kaybetmeye yönelik düzenli
davranışları olan, görece normal ağırlıkta veya kilolu kişilerde görüldüğünde bulimia nervosa olarak değerlendirilir.
kaynak:http://www.cty.com.tr/files/journals/4/59.pdf